13 Οκτωβρίου 2017

Όταν οι νότες απέκτησαν χρώματα- W. Kandinsky

Γίνεται οι νότες να μεταμορφωθούν σε χρώματα? 
 Κρύβουν μελωδίες οι πίνακες?
Υπάρχουν ζωγράφοι που μεταμορφώνουν την μουσική σε πίνακες ζωγραφικής?
Μήπως υπάρχουν και μουσικοί που συνθέτουν χρώματα?
 Και τέλος εμείς πώς θα βοηθήσουμε τις νότες της ιστορίας μας να πραγματοποιήσουν το όνειρο τους?
Αυτά και άλλα θα ανακαλύψουμε στο   ταξίδι τέχνης μας!
                                                   
Ήταν ακόμη πολύ πρωί όταν πολλές νότες εγκατέλειψαν την θέση τους στην παρτιτούρα και μαζεύτηκαν η μια πάνω στην άλλη. Οι διαμαρτυρίες τους ήταν τόσο έντονες που ξύπνησαν ακόμη και τον συνθέτη τους, που είχε γαλλικό όνομα, τον Claude Debussy.
-Μα τι φωνάζετε είπε αγανακτισμένος. Τι άλλο θέλετε από την ζωή σας? είστε μια απο τις πιο διάσημες μελωδίες του κόσμου. Οι άνθρωποι αγαπούν να σας ακούν.
-Mα αυτό είναι το πρόβλημα μας, απάντησε το κλειδί του σολ. Τι κούραση όλοι να σε καταλαβαίνουν με τα αφτιά .
-Μα θαρρώ είπε ο Debussy πως και με την καρδιά σας καταλαβαίνουν.
-Ναι μα τώρα δεν μας φτάνει αυτό, έχουμε όνειρο να καθρεφτιστούμε πάνω σε κάτι, να , πως να το εξηγήσω, να μας βλέπουν και με τα μάτια.
-Να βλέπουν την μελωδία οι άνθρωποι? είπε παραξενεμένος ο Debussy καθώς δεν έβλεπε λύση σ' αυτό το μυστήριο αίτημα της μελωδίας.
Κάπου μακριά απο εκεί, ένας ζωγράφος , ο Kandinsky, έδωσε την λύση. Καθώς άκουγε την συμφωνία του Debussy ζωγράφισε αυτό:
                                                                

                                                  V. Kandinsky Composition

Οι νότες ήταν έτοιμες να χαρούν που πια είχαν χρώματα και σχέδια πολλά, μα ξαφνικά μια νότα φώναξε ενθουσιασμένη
-νομίζω πως κάθε άνθρωπος εμάς την ίδια μουσική μπορεί να μας μεταμορφώνει κάθε φορά σε έναν νέο πίνακα!
Έτσι χαρούμενη και περιπετειώδης ήρθε και στα χέρια μου η μελωδία του Debussy. Και τώρα ψάχνω παιδιά να με βοηθήσουν να κάνω το όνειρο τις μελωδίας πραγματικότητα: να μεταμορφωθούν οι νότες σε χρώματα απο διαφορετικά χεράκια. Ποιός θα βοηθήσει?
                                                                   
Ακούσαμε κι εμείς με την σειρά μας την συμφωνία του Debussy αλλά και Mussorgsky , οι δυο αγαπημένοι συνθέτες του Kandinsky



 και δώσαμε ονόματα στου πίνακες μέσα στον ενθουσιασμό μας, όπως "τα στροβιλιστά χρώματα που κυλούν γύρω απο τον ήλιο"

                                                                                 

και σε άλλους πίνακες δώσαμε ονόματα τρομακτικά , όπως ''Όπλο αφημένο στις στάχτες"

                                                                               

                                                 και αφού χορέψαν τα πινέλα μας αρκετά

προσέξαμε πως τα χρωματά μας είχαν σχέδια...ήταν σαν να κοιτάμε σύννεφα που αποκτούν μορφή
                                                                                     




και τα σχέδια που ξεπρόβαλλαν στην φαντασία μας 

τα κόψαμε , τα κολλήσαμε και ανασυνθέσαμε και πάλι ένα νέο έργο

και φυσικά το ταξίδι τέχνης τελείωσε με μουσική, όπως ξεκίνησε. Βοηθήσαμε τα χρώματα απο τον πίνακα του Kandinsky να ξαναγίνουν νότες.

Και να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε πως και ο συνθέτης P. Mussorgky εντυπωσιασμένος απο τους πίνακες του ζωγράφου Β. Χάρτμαν συνέθεσε το:



















3 Οκτωβρίου 2017

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ KLEE ΖΗΤΗΣΑΝ ΒΟΗΘΕΙΑ


                                                                 


Ο Paul Klee έλεγε για τα έργα του, πως είναι καμωμένα απο γραμμές που βγήκαν περίπατο. Και αυτό ακριβώς έπαθε ο πίνακας της ιστορίας μας.

 Μια μέρα οι γραμμές και τα σχήματα ενός πίνακα του Klee συναποφάσισαν πώς είχαν κουραστεί μετά απο τόσα χρόνια ακινησίας ,να αναπαριστούν σε ένα καμβά ένα αγόρι. Έτσι αποφάσισαν να κάνουν ένα μικρό περίπατο. Μα σαν προσπάθησαν να επιστρέψουν στον πίνακα, μπλέχτηκαν μεταξύ τους τόσο πολύ, που ξέχασαν σε ποιά μεριά αρχικά ήταν βαλμένες.
Έτσι μπερδεμένα τα σχηματα και οι γραμμές ήρθαν και στα χέρια μου ζητώντας βοήθεια.
-Να μας ξεμπλέξεις!μου φώναζαν
-Ήμασταν κάποτε ένα αγόρι!φώναζε ένα άλλο σχήμα.
-Ναι, ήμασταν ένα αγόρι διαφορετικό απο τα άλλα, έλεγε τσιριχτά μια μαύρη γραμμή.
Τέτοια φώναζαν απελπισμένα, μέχρι που  υποσχέθηκα πως θα βρώ βοήθεια απο παιδιά με φαντασία.

Λοιπόν , ποιός θα βοηθήσει τις γραμμές και τα σχήματα να ξαναγίνουν πίνακας?
Παρουσιάζουμε στα παιδιά τα σχήματα , τα οποία έχουμε αντιγράψει απο τον πίνακα του Klee "το μάτι".( Φυσικά είναι μπερδεμένα, ενώ δεν έχουμε δείξει τον πίνακα απο το οποίο το έσκασαν!)

                                                             

Τα παιδιά καλούνται να ανασυνθέσουν με δικό τους τρόπο , το αποδομημένο έργο του Klee.

Κάποια αγόρια φαίνονται χαρούμενα. Γιατί?
                                                                     

Κάποια αγόρια είναι σοβαρά .Πως θα άλλαζες τα σχήματα για να μεταμορφωθεί σε ένα χαρούμενο αγόρι?
                                                                            


Κάποια σχήματα δεν μεταμορφώθηκαν ποτέ σε αγόρι, παρά μόνο σε μουσική
                                                                               

Τέλος όλα τα έργα ήταν διαφορετικά.
                                                                

Κοιτάξαμε με αγωνία τον πίνακα του Klee
                                                             

Και το δικό του έργο απεικόνιζε ένα διαφορετικό αγόρι, είχε όμως χρησιμοποιήσει τα σχήματα και τις γραμμές με άλλο τρόπο. Όλα όμως τα έργα μας είχαν την ίδια αξία. Είναι φυσικό να είμαστε διαφορετικοί και όπως είπε ένας πεντάχρονος ταξιδευτής της τέχνης, είμαστε διαφορετικοί, γιατί ο καθένας έχει διαφορετικούς τρόπους και είναι ωραίο αυτό, γιατί έτσι ξεχωρίζουμε !


Ευχαριστώ τον πεντάχρονο Γιάννη για τα έργα του και τον ενθουσιασμό του για την διαφορετικότητα. Και ήταν τόσος ο ενθουσιασμός του, που συνέχισε μόνος του το ταξίδι τέχνης. Φυλλομέτρησε το βιβλίο με τους πίνακες του Klee, αντέγραψε κι έκοψε σχήματα που του άρεσαν απο διαφορετικούς πίνακες κι έπειτα για ώρα χάθηκε στον κόσμο της τέχνης με δικές του διαφορετικές ανασυνθέσεις.




31 Ιουλίου 2017

Tο Μαγικό Κουτί της YAYOI KUSAMA -Τα παιδιά ταξιδεύουν στον αφηρημένο εξπρεσσιονισμό-

                                                          


Η Yayoi από μικρή αγαπούσε την ζωγραφική. Και για καθετί που δεν ήξερε να το εκφράσει με λόγια , το μεταμόρφωνε σε χρώματα.
                                                                        




                                           Έτσι ξεκίνησε να ζωγραφίζει τα όνειρα της
                                                                        




                                                            τους φόβους της




                                                     τις σκέψεις της για τον κόσμο



και πολλές φορές όλα αυτά που κατοικούσαν στο μυαλό της, τα έσπαγε σε δεκάδες κύκλους, άλλοτε μικρούς και άλλοτε  μεγάλους: βούλες έτοιμες να απορροφήσουν την ματιά του θεατή και να τον μεταφέρουν στο χωροχρόνο της Kusama.
Πάνω στους καμβάδες , επινοούσε απο την αρχή τον κόσμο ,όπως εκείνη τον βίωνε.

                                                                           


Ας προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε το έργο της με τα παιδιά. Να θυμάστε οτι όσο δυσνόητος για τους ενήλικες είναι ο αφηρημένος εξπρεσσιονισμός, άλλο τόσο είναι εύκολο για τα παιδιά, να τον κατανοήσουν, καθώς χωρίς πολύ σκέψη, εύκολα αφήνονται να παρασυρθούν απο την αίσθηση του έργου.

Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι μας παραμυθιακά..
(Δείχνουμε πρώτα διάφορα έργα στα παιδιά της Kusama )

Κανένας δεν πρόσεξε στο μουσείο πώς απο τα έργα της Kusama γλιστρούσαν κατά καιρούς  πολύχρωμες βούλες και είχε ζωγραφίσει τόσες πολλές που κανείς δεν κατάλαβε ότι είχαν εξαφανιστεί. Είχαν κρυφτεί όλες σε ένα κουτί , όλες μαζεμένες με το ίδιο όνειρο : να μεταμορφώνονταν και πάλι σε ένα νέο κόσμο , απο νέα χέρια. Ήταν ξεκάθαρο πια πως είχαν κουραστεί να ζουν στα ίδια έργα. Σαν μαζεύτηκαν αρκετές, ροδάκια βάλαν στο κουτί κι αρχίσαν το ταξίδι. Και πάντα η ίδια ερώτηση ακουγόταν απο τις πολύχρωμες βούλες: Ποιός θα μας δώσει ζωή, ποιός θα μας κάνει έναν νέο μαγικό κόσμο?
Το κουτί ταξίδεψε δυο φορές την Γη πριν έρθει στο σχολειό μας.
Μας περίμεναν οι βούλες ενθουσιασμένες καθώς έμαθαν από τους ανθρώπους , πως τα παιδιά έχουν την μεγαλύτερη φαντασία.
Ανοίξαμε το κουτί προσεχτικά και οι βούλες έλαμψαν απο χρώμα



Άσπρο πανί μεγάλο στο πάτωμα αφημένο, περιμένει να γίνει ο καμβάς του νέου κόσμου.
Μα προσέξτε για να δημιουργήσετε τον κόσμο απο βούλες, πρέπει κι εσείς οι ίδιοι να μεταμορφώσετε τον εaυτό σας σε βούλες
                                                            
                                                                   



                            και μαζί σας να πάρετε έναν φόβο σας κι αυτός φτιαγμένος απο βούλες
                                                                              

                                                             και ένα όνειρο σας

                                                                          


κι έπειτα ελεύθερα να σκύψετε στο άσπρο πανί και να ονειρευτείτε τον κόσμο που πάντα κρύβατε μέσα σας

                                                                            

Ευχαριστώ τον πεντάχρονο Γιάννη για τις ιδέες του και τον ενθουσιασμό του για τα ταξίδια τέχνης

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ YAYOI KUSAMA










3 Ιουνίου 2017

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΠΗΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑΣ




Είναι η τέχνη σημαντική για τον άνθρωπο?
Πότε οι άνθρωποι ένιωσαν την επιθυμία να εκφρασθούν μέσα απο την ζωγραφική?

Καθόμαστε σε κύκλο.
Σήμερα θα ταξιδέψουμε στα χρόνια τα παλιά  και είναι τόσο παλιά που κανείς δεν τα λέει αρχαία αλλά τα φωνάζουν όλοι παλαιολιθικά. Θα ενώσουμε τα χέρια και θα ταξιδέψουμε με την μηχανή του χρόνου μας πίσω πολύ, πίσω σε χρόνια που ο άνθρωπος δεν ζούσε σε σπίτια όπως εσείς, δεν υπήρχαν μαγαζιά, μόνο βλάστηση άγρια και περίεργα για εμάς ζώα.

Ας χτυπήσουμε ρυθμικά τα γόνατα μας  κι ας φωνάξουμε όλοι μαζί τον προορισμό μας 
"Παλαιολιθικά χρόνια"!
Θα το επαναλάβουμε τόσες φορές, όσες χρειάζεται η μηχανή μας να μαζέψει ενέργεια για να μας μεταφέρει εκεί που θέλουμε.
Προσοχή !η μηχανή μας θέλει την ενέργεια της φαντασίας για να μπορέσει να δουλέψει.
Ας ενώσουμε τα χέρια δυνατά..περνάμε μέσα από καταιγίδες...κρατηθείτε.. ανοίξτε ομπρέλες..ταξιδεύουμε μέσα από χιονοθύελλες..αγκαλιαστείτε να μην κρυώσετε...φυσάει δυνατά , σηκώστε ψηλά την ασπίδα σας!
Και να που πετάμε πάνω από τα παλαιολιθικά χρόνια..δεν έχει σπίτια...δρόμους..αυτοκίνητα...τι βλέπετε μόνο να υπάρχει?
Πού είναι οι άνθρωποι? ποιός βλέπει έναν , να μας τον περιγράψει?
Ποιές είναι οι πιο βασικές ανάγκες του?
Θέλει λοιπόν τροφή, ένα μέρος για να προφυλαχθεί, ρούχα, αλλά θέλει και κάτι ακόμη:Ας σκεφτούμε όλοι..είναι φοβισμένος , άγρια ζώα τον απειλούν, δεν μπορεί να εξηγήσει την αστραπή, την εναλλαγή των εποχών, έχει ανάγκη επείγουσα να προστατευθεί και να τραφεί. Ποιά άλλη ανάγκη ένιωσε?
ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ!







Συζήτηση: Γιατί ζωγράφιζαν  τα συγκεκριμένα θέματα? Πού έβρισκαν τα χρώματα? Γιατί τα ζωγράφισαν μέσα σε σπηλιές? Τι θα ζωγράφιζες εσύ κρυμμένος μέσα σε μια σπηλιά?
Θα ζωγράφιζες κάτι που σου δίνει χαρά ή σε φοβίζει?
Αν ήταν η χαρά σου ζώο , ποιό θα ήταν αυτό?
Αν ήταν ο φόβος σου ζώο?
Ας ζωγραφίσουμε κι εμείς σπηλαιογραφίες! Φυσικά κατασκευάζουμε τον κατάλληλο καμβά!


Για να κατασκευάσουμε το σπήλαιο μας, χρειαστήκαμε καφέ χαρτί του μέτρου και το κουκλοθέατρο μας, το οποίο και ντύσαμε. Φυσικά δεν παραλείψαμε να φτιάξουμε σταλακτίτες, σταλαγμίτες ακόμη και νυχτερίδες.Το διασκεδάσαμε γενικά με πολλούς τρόπους!

                             Στο σπήλαιο μας ονειρευόμαστε
                         όπως οι άνθρωποι τα παλαιολιθικά χρόνια

                                 δεν διέφεραν πολύ απο εμάς
                               αφού αγαπούσαν την ζωγραφική

                                           είχαν όνειρα
                                            και φόβους
                                          

                                           και φαντασία


                                                   Φυσικά πήγαμε να εξερευνήσουμε 
                                                        και μια αληθινή σπηλιά!



Tο project διαδραματίστηκε στο νηπιαγωγείο Δροσοχωρίου Ιωαννίνων ! Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην νηπιαγωγό Βιβή Αθανασιάδη για τις υπέροχες ιδέες της . 


20 Μαΐου 2017

ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ


ΖΩΓΡΑΦΟΣ GIUSEPPE ARCIMBOLDO






Σε αυτό το ταξίδι τέχνης σκεφτήκαμε να ονειρευτούμε με την τεχνική του Arcimboldo : εκείνος μέσα από τα έργα του προσπαθούσε να φωτίσει την στενή σχέση φύσεως - ανθρώπου. Με αυτή την σκέψη,  οι πίνακες του είναι συνθέσεις από στοιχεία της φύσεως, όπως λουλούδια, λαχανικά, τα οποία επιστρατεύει για να αναδείξει ανθρώπινες μορφές. Ένα από τα έργα του είναι η Άνοιξη, σημείο έμπνευσης για το ταξίδι τέχνης μας και τελικός σταθμός της περιπέτειας μας.
Αυτή την φορά, θα ταξιδέψουμε παραμυθιακά, θα δραματοποιήσουμε , θα δημιουργήσουμε τα δικά μας έργα παράλληλα με το θεατρικό παιχνίδι και τέλος θα ανακαλύψουμε ποιος  ζωγράφος αγαπούσε  να απεικονίζει την μορφή της άνοιξης, όπως  εμείς.


Ένας σπόρος κρυμμένος στο χώμα ζούσε μοναχός
ανθρώπινο χέρι τον είχε κρύψει, και πια είχε ξεχάσει ποιος ήταν πριν μπει εδώ.
"Αυτή θα είναι η ζωή μου ? αναρωτήθηκε. Μόνος , χωρίς φίλους, χωρίς σκοπό?"
Μια μέρα ένα ροζ σκουλήκι του είπε ένα μυστικό:
" Γι αυτά που ρωτάς απάντηση θα βρεις, μόνο σαν δεις την Κυρά της Άνοιξης"
Ο σπόρος έδωσε μια και βγήκε από το χώμα
"Θα κυλήσω ασταμάτητα μέχρι να την δω, μα πώς μοιάζει η μορφή της ?Πώς θα την αναγνωρίσω?

Ήρθε η ώρα να βοηθήσουμε τον σπόρο! Ονειρευόμαστε πως μπορεί να είναι η μορφή της άνοιξης. Συνοδεύουμε την ονειροπόληση μας με μουσική.



vivaldi-spring

Είναι εκπληκτικό πώς τα παιδιά , επιστρατεύουν πάντα στοιχεία της φύσεως για να περιγράψουν την ανθρωπομορφική άνοιξη.
Ώρα να μαζέψουμε τα υλικά μας.

Τρέχουμε στην φύση ελεύθεροι

μαζεύουμε τους θησαυρούς της φύσης

και ονειρευόμαστε πως μοιάζει η κυρά Άνοιξη

 Η κυρά Άνοιξη παρουσιάστηκε στον σπόρο
ήταν καμωμένη από χόρτα και λουλούδια
άλλοτε θύμιζε άνθρωπο


κι άλλοτε έστεκε σαν ένα κομμάτι φύσης
αρμονικά μπλεγμένο



κι άλλοτε είχε λαχανικά πλάι στα ροδοπέταλα




Ήρθε και η ώρα της δραματοποίησης:Τι απάντησε η κυρά Άνοιξη στον σπόρο?
Τα παιδιά μεταμορφώνονται σε Άνοιξη και δίνουν τις δικές τους απαντήσεις στο παιδί σπόρο.
Οι ονειρευτές αποφασίζουν πως ο σπόρος δεν πρέπει να λυπάται, πώς έχει ένα μακρύ ταξίδι μπροστά του. Η ευγενική κυρά Άνοιξη τον ξαναθάβει πίσω στο χώμα με την υπόσχεση πως σαν τον ξαναγγίξει, εκείνος θα ξεκινούσε ένα ταξίδι μαγικό , καθώς του ψυθίρισε το μυστικό ,πως το όνομα του είναι Στάρι.


Υπάρχει κάποιος ζωγράφος που ονειρεύτηκε την άνοιξη όπως εμείς?
Ναι! Λέγεται

GIUSEPPE ARCIMBOLDO
και τα έργα του βρίσκονται σε όλα τα μεγάλα μουσεία του κόσμου!




Ακολουθεί συζήτηση, σύγκριση των έργων μας.


Προτείνω όλο το ταξίδι τέχνης να πραγματοποιηθεί μέσα στη φύση καθώς τα παιδιά θα είναι σε άμεση επαφή με την άνοιξη αλλά και ασταμάτητα μπορούν να συλλέγουν νέα στοιχεία για το έργο τους. Επίσης να σημειώσω πως η τελική έκβαση του παραμυθιού είναι πλασμένη απο τους ταξιδευτές της τέχνης.

Στο ταξίδι τέχνης συμμετείχαν οι μαθητές του νηπιαγωγείου Δροσοχωρίου Ιωαννίνων.


Αφιερωμένο στην Ζωή που σε τρυφερή ηλικία βίωσε την απώλεια. Ελπίζω μέσα απο το ταξίδι τέχνης το μικρό σποράκι μου, να ένιωσε πως τίποτα δεν χάνεται και τίποτα δεν τελειώνει.

πρόσφατο!

Όταν οι νότες απέκτησαν χρώματα- W. Kandinsky

Γίνεται οι νότες να μεταμορφωθούν σε χρώματα?    Κρύβουν μελωδίες οι πίνακες? Υπάρχουν ζωγράφοι που μεταμορφώνουν την μουσική σε πίνακ...