Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Tο Μαγικό Κουτί της YAYOI KUSAMA -Τα παιδιά ταξιδεύουν στον αφηρημένο εξπρεσσιονισμό-

                                                          


Η Yayoi από μικρή αγαπούσε την ζωγραφική. Και για καθετί που δεν ήξερε να το εκφράσει με λόγια , το μεταμόρφωνε σε χρώματα.
                                                                        




                                           Έτσι ξεκίνησε να ζωγραφίζει τα όνειρα της
                                                                        




                                                            τους φόβους της




                                                     τις σκέψεις της για τον κόσμο



και πολλές φορές όλα αυτά που κατοικούσαν στο μυαλό της, τα έσπαγε σε δεκάδες κύκλους, άλλοτε μικρούς και άλλοτε  μεγάλους: βούλες έτοιμες να απορροφήσουν την ματιά του θεατή και να τον μεταφέρουν στο χωροχρόνο της Kusama.
Πάνω στους καμβάδες , επινοούσε απο την αρχή τον κόσμο ,όπως εκείνη τον βίωνε.

                                                                           


Ας προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε το έργο της με τα παιδιά. Να θυμάστε οτι όσο δυσνόητος για τους ενήλικες είναι ο αφηρημένος εξπρεσσιονισμός, άλλο τόσο είναι εύκολο για τα παιδιά, να τον κατανοήσουν, καθώς χωρίς πολύ σκέψη, εύκολα αφήνονται να παρασυρθούν απο την αίσθηση του έργου.

Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι μας παραμυθιακά..
(Δείχνουμε πρώτα διάφορα έργα στα παιδιά της Kusama )

Κανένας δεν πρόσεξε στο μουσείο πώς απο τα έργα της Kusama γλιστρούσαν κατά καιρούς  πολύχρωμες βούλες και είχε ζωγραφίσει τόσες πολλές που κανείς δεν κατάλαβε ότι είχαν εξαφανιστεί. Είχαν κρυφτεί όλες σε ένα κουτί , όλες μαζεμένες με το ίδιο όνειρο : να μεταμορφώνονταν και πάλι σε ένα νέο κόσμο , απο νέα χέρια. Ήταν ξεκάθαρο πια πως είχαν κουραστεί να ζουν στα ίδια έργα. Σαν μαζεύτηκαν αρκετές, ροδάκια βάλαν στο κουτί κι αρχίσαν το ταξίδι. Και πάντα η ίδια ερώτηση ακουγόταν απο τις πολύχρωμες βούλες: Ποιός θα μας δώσει ζωή, ποιός θα μας κάνει έναν νέο μαγικό κόσμο?
Το κουτί ταξίδεψε δυο φορές την Γη πριν έρθει στο σχολειό μας.
Μας περίμεναν οι βούλες ενθουσιασμένες καθώς έμαθαν από τους ανθρώπους , πως τα παιδιά έχουν την μεγαλύτερη φαντασία.
Ανοίξαμε το κουτί προσεχτικά και οι βούλες έλαμψαν απο χρώμα



Άσπρο πανί μεγάλο στο πάτωμα αφημένο, περιμένει να γίνει ο καμβάς του νέου κόσμου.
Μα προσέξτε για να δημιουργήσετε τον κόσμο απο βούλες, πρέπει κι εσείς οι ίδιοι να μεταμορφώσετε τον εaυτό σας σε βούλες
                                                            
                                                                   



                            και μαζί σας να πάρετε έναν φόβο σας κι αυτός φτιαγμένος απο βούλες
                                                                              

                                                             και ένα όνειρο σας

                                                                          


κι έπειτα ελεύθερα να σκύψετε στο άσπρο πανί και να ονειρευτείτε τον κόσμο που πάντα κρύβατε μέσα σας

                                                                            

Ευχαριστώ τον πεντάχρονο Γιάννη για τις ιδέες του και τον ενθουσιασμό του για τα ταξίδια τέχνης

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ YAYOI KUSAMA










Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΠΗΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑΣ




Είναι η τέχνη σημαντική για τον άνθρωπο?
Πότε οι άνθρωποι ένιωσαν την επιθυμία να εκφρασθούν μέσα απο την ζωγραφική?

Καθόμαστε σε κύκλο.
Σήμερα θα ταξιδέψουμε στα χρόνια τα παλιά  και είναι τόσο παλιά που κανείς δεν τα λέει αρχαία αλλά τα φωνάζουν όλοι παλαιολιθικά. Θα ενώσουμε τα χέρια και θα ταξιδέψουμε με την μηχανή του χρόνου μας πίσω πολύ, πίσω σε χρόνια που ο άνθρωπος δεν ζούσε σε σπίτια όπως εσείς, δεν υπήρχαν μαγαζιά, μόνο βλάστηση άγρια και περίεργα για εμάς ζώα.

Ας χτυπήσουμε ρυθμικά τα γόνατα μας  κι ας φωνάξουμε όλοι μαζί τον προορισμό μας 
"Παλαιολιθικά χρόνια"!
Θα το επαναλάβουμε τόσες φορές, όσες χρειάζεται η μηχανή μας να μαζέψει ενέργεια για να μας μεταφέρει εκεί που θέλουμε.
Προσοχή !η μηχανή μας θέλει την ενέργεια της φαντασίας για να μπορέσει να δουλέψει.
Ας ενώσουμε τα χέρια δυνατά..περνάμε μέσα από καταιγίδες...κρατηθείτε.. ανοίξτε ομπρέλες..ταξιδεύουμε μέσα από χιονοθύελλες..αγκαλιαστείτε να μην κρυώσετε...φυσάει δυνατά , σηκώστε ψηλά την ασπίδα σας!
Και να που πετάμε πάνω από τα παλαιολιθικά χρόνια..δεν έχει σπίτια...δρόμους..αυτοκίνητα...τι βλέπετε μόνο να υπάρχει?
Πού είναι οι άνθρωποι? ποιός βλέπει έναν , να μας τον περιγράψει?
Ποιές είναι οι πιο βασικές ανάγκες του?
Θέλει λοιπόν τροφή, ένα μέρος για να προφυλαχθεί, ρούχα, αλλά θέλει και κάτι ακόμη:Ας σκεφτούμε όλοι..είναι φοβισμένος , άγρια ζώα τον απειλούν, δεν μπορεί να εξηγήσει την αστραπή, την εναλλαγή των εποχών, έχει ανάγκη επείγουσα να προστατευθεί και να τραφεί. Ποιά άλλη ανάγκη ένιωσε?
ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ!







Συζήτηση: Γιατί ζωγράφιζαν  τα συγκεκριμένα θέματα? Πού έβρισκαν τα χρώματα? Γιατί τα ζωγράφισαν μέσα σε σπηλιές? Τι θα ζωγράφιζες εσύ κρυμμένος μέσα σε μια σπηλιά?
Θα ζωγράφιζες κάτι που σου δίνει χαρά ή σε φοβίζει?
Αν ήταν η χαρά σου ζώο , ποιό θα ήταν αυτό?
Αν ήταν ο φόβος σου ζώο?
Ας ζωγραφίσουμε κι εμείς σπηλαιογραφίες! Φυσικά κατασκευάζουμε τον κατάλληλο καμβά!


Για να κατασκευάσουμε το σπήλαιο μας, χρειαστήκαμε καφέ χαρτί του μέτρου και το κουκλοθέατρο μας, το οποίο και ντύσαμε. Φυσικά δεν παραλείψαμε να φτιάξουμε σταλακτίτες, σταλαγμίτες ακόμη και νυχτερίδες.Το διασκεδάσαμε γενικά με πολλούς τρόπους!

                             Στο σπήλαιο μας ονειρευόμαστε
                         όπως οι άνθρωποι τα παλαιολιθικά χρόνια

                                 δεν διέφεραν πολύ απο εμάς
                               αφού αγαπούσαν την ζωγραφική

                                           είχαν όνειρα
                                            και φόβους
                                          

                                           και φαντασία


                                                   Φυσικά πήγαμε να εξερευνήσουμε 
                                                        και μια αληθινή σπηλιά!



Tο project διαδραματίστηκε στο νηπιαγωγείο Δροσοχωρίου Ιωαννίνων ! Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην νηπιαγωγό Βιβή Αθανασιάδη για τις υπέροχες ιδέες της . 


Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΣ GIUSEPPE ARCIMBOLDO






Σε αυτό το ταξίδι τέχνης σκεφτήκαμε να ονειρευτούμε με την τεχνική του Arcimboldo : εκείνος μέσα από τα έργα του προσπαθούσε να φωτίσει την στενή σχέση φύσεως - ανθρώπου. Με αυτή την σκέψη,  οι πίνακες του είναι συνθέσεις από στοιχεία της φύσεως, όπως λουλούδια, λαχανικά, τα οποία επιστρατεύει για να αναδείξει ανθρώπινες μορφές. Ένα από τα έργα του είναι η Άνοιξη, σημείο έμπνευσης για το ταξίδι τέχνης μας και τελικός σταθμός της περιπέτειας μας.
Αυτή την φορά, θα ταξιδέψουμε παραμυθιακά, θα δραματοποιήσουμε , θα δημιουργήσουμε τα δικά μας έργα παράλληλα με το θεατρικό παιχνίδι και τέλος θα ανακαλύψουμε ποιος  ζωγράφος αγαπούσε  να απεικονίζει την μορφή της άνοιξης, όπως  εμείς.


Ένας σπόρος κρυμμένος στο χώμα ζούσε μοναχός
ανθρώπινο χέρι τον είχε κρύψει, και πια είχε ξεχάσει ποιος ήταν πριν μπει εδώ.
"Αυτή θα είναι η ζωή μου ? αναρωτήθηκε. Μόνος , χωρίς φίλους, χωρίς σκοπό?"
Μια μέρα ένα ροζ σκουλήκι του είπε ένα μυστικό:
" Γι αυτά που ρωτάς απάντηση θα βρεις, μόνο σαν δεις την Κυρά της Άνοιξης"
Ο σπόρος έδωσε μια και βγήκε από το χώμα
"Θα κυλήσω ασταμάτητα μέχρι να την δω, μα πώς μοιάζει η μορφή της ?Πώς θα την αναγνωρίσω?

Ήρθε η ώρα να βοηθήσουμε τον σπόρο! Ονειρευόμαστε πως μπορεί να είναι η μορφή της άνοιξης. Συνοδεύουμε την ονειροπόληση μας με μουσική.



vivaldi-spring

Είναι εκπληκτικό πώς τα παιδιά , επιστρατεύουν πάντα στοιχεία της φύσεως για να περιγράψουν την ανθρωπομορφική άνοιξη.
Ώρα να μαζέψουμε τα υλικά μας.

Τρέχουμε στην φύση ελεύθεροι

μαζεύουμε τους θησαυρούς της φύσης

και ονειρευόμαστε πως μοιάζει η κυρά Άνοιξη

 Η κυρά Άνοιξη παρουσιάστηκε στον σπόρο
ήταν καμωμένη από χόρτα και λουλούδια
άλλοτε θύμιζε άνθρωπο


κι άλλοτε έστεκε σαν ένα κομμάτι φύσης
αρμονικά μπλεγμένο



κι άλλοτε είχε λαχανικά πλάι στα ροδοπέταλα




Ήρθε και η ώρα της δραματοποίησης:Τι απάντησε η κυρά Άνοιξη στον σπόρο?
Τα παιδιά μεταμορφώνονται σε Άνοιξη και δίνουν τις δικές τους απαντήσεις στο παιδί σπόρο.
Οι ονειρευτές αποφασίζουν πως ο σπόρος δεν πρέπει να λυπάται, πώς έχει ένα μακρύ ταξίδι μπροστά του. Η ευγενική κυρά Άνοιξη τον ξαναθάβει πίσω στο χώμα με την υπόσχεση πως σαν τον ξαναγγίξει, εκείνος θα ξεκινούσε ένα ταξίδι μαγικό , καθώς του ψυθίρισε το μυστικό ,πως το όνομα του είναι Στάρι.


Υπάρχει κάποιος ζωγράφος που ονειρεύτηκε την άνοιξη όπως εμείς?
Ναι! Λέγεται

GIUSEPPE ARCIMBOLDO
και τα έργα του βρίσκονται σε όλα τα μεγάλα μουσεία του κόσμου!




Ακολουθεί συζήτηση, σύγκριση των έργων μας.


Προτείνω όλο το ταξίδι τέχνης να πραγματοποιηθεί μέσα στη φύση καθώς τα παιδιά θα είναι σε άμεση επαφή με την άνοιξη αλλά και ασταμάτητα μπορούν να συλλέγουν νέα στοιχεία για το έργο τους. Επίσης να σημειώσω πως η τελική έκβαση του παραμυθιού είναι πλασμένη απο τους ταξιδευτές της τέχνης.

Στο ταξίδι τέχνης συμμετείχαν οι μαθητές του νηπιαγωγείου Δροσοχωρίου Ιωαννίνων.


Αφιερωμένο στην Ζωή που σε τρυφερή ηλικία βίωσε την απώλεια. Ελπίζω μέσα απο το ταξίδι τέχνης το μικρό σποράκι μου, να ένιωσε πως τίποτα δεν χάνεται και τίποτα δεν τελειώνει.

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΦΗΡΗΜΕΝΟΥ ΕΞΠΡΕΣΙΟΝΙΣΜΟΥ
-ΖΩΓΡΑΦΟΣ WILLEM DE KOONING-

                                                
"Πατέρας, Μητέρα, Αδερφός, Αδερφή" Ζωγράφος: Willem de Kooning


Οι δραστηριότητες βιωματικής τέχνης που ακολουθούν είναι μια προσπάθεια να έλθουν τα νήπια σε επαφή με τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, ένα καλλιτεχνικό ρεύμα που γίνεται εύκολα αντιληπτό από εκείνα ,καθώς  αγαπούν την ελεύθερη απεικόνιση του κόσμου στις ζωγραφιές τους και  αβίαστα  συνηθίζουν να πλαισιώνουν αφηγηματικά τα έργα τους .

Η πλέον σημαντικότερη δραστηριότητα είναι η πρώτη , η οποία πάντα έχει χρέος να διεγείρει το ενδιαφέρον του παιδιού για τον πίνακα με σκοπό να το βοηθήσουμε να δεσμευτεί μαζί του με βιωματικό τρόπο. Θα δοκιμάσουμε ν'ανακαλύψουμε τις μορφές του πίνακα και να τις επανατοποθετήσουμε στον πίνακα  , όλα αυτά φυσικά με έναν παιγνιώδη τρόπο ο οποίος θα εξάψει την φαντασία των παιδιών.

Tα παιδιά ταξιδεύουν στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό του de Kooning!
Το έργο που θα εξερευνήσουμε ονομάζεται "Πατέρας, Μητέρα, Αδερφός, Αδερφή"

Παρουσιάζουμε τον πίνακα του de Kooning  παραμυθιακά:

Ο πίνακας αυτός αγαπήθηκε από πολύ κόσμο, γι αυτό οι άνθρωποι του έδωσαν μια δική του θέση, σε ένα από τα πιο διάσημα μουσεία του κόσμου. Καθημερινά πολλοί άνθρωποι περνούσαν από μπροστά του, άλλοι τον θαύμαζαν, άλλοι του κρατούσαν συντροφιά για πολύ ώρα ενώ άλλοι άνθρωποι τον προσπερνούσαν χωρίς να του ρίξουν ούτε μια ματιά. Μια νύχτα καθώς έστεκε μονάχος του, οι μορφές του πίνακα ξεκίνησαν να μιλούν . Πρώτα ο αδερφός και η αδερφή είπαν πως θα ήταν όμορφα να γνώριζαν και άλλα παιδιά και πώς ο κόσμος  φάνταζε πολύ όμορφος για να στέκουν πάντα στο ίδιο σημείο. Ο πατέρας και η μητέρα τους συμφώνησαν κι έτσι ξεκρέμασαν τον πίνακα και εκείνος σαν άλλο μαγικό χαλί ,ξεχύθηκε στον έναστρο ουρανό με γαντζωμένη σφιχτά στη ράχη του όλη την οικογένεια.
Σε ένα όμως από τα ταξίδια τους συνέβη κάτι απροσδόκητο. Δυνατός αέρας φύσηξε και έριξε τον πίνακα στην αυλή του σχολείου μας. Και για να σας αποδείξω πώς πράγματι έχουμε επισκέπτες, δεν έχετε παρά να δείτε τον πίνακα που βρήκα σήμερα το πρωί στην αυλή μας. Τώρα θα έχετε προσέξει πως οι μορφές λείπουν από τον πίνακα!( Τις έχετε κρύψει ήδη)
                                                  


Μου είπε ο πίνακας πως ο πατέρας ,η μητέρα , η αδερφή και ο αδερφός κατρακύλησαν και μπήκαν μέσα στο σχολείο μας. Ο πίνακας ήδη μάζεψε κάποια στοιχεία για το που μπορεί να έχουν κρυφτεί. Λοιπόν, ποιός θα βοηθήσει τον πίνακα να ξαναβρεί την οικογένεια?
(να είστε σίγουροι πώς κανένα παιδί δεν λέει όχι σε μια περιπέτεια!)

Ας ξεκινήσει η περιπέτεια τέχνης!

Δίνουμε στα παιδιά το πρώτο στοιχείο-χαρτάκι, στο οποίο είναι ζωγραφισμένο ένα αντικείμενο , παράδειγμα ζωγραφίζουμε το γραφείο της τάξης. Τα παιδιά πηγαίνουν στο γραφείο και ψάχνουν το επόμενο στοιχείο, ένα χαρτάκι που έχει ζωγραφισμένη μια γλάστρα, κάτω από την οποία βρίσκεται το επόμενο χαρτάκι - στοιχείο και ούτω καθεξής.
Εσύ αποφασίζεις πόσο θέλεις να κρατήσει το κυνήγι των μορφών και ανάλογα φτιάχνεις στοιχεία-χαρτάκια.
                                                       

                                              
Τα παιδιά αφού βρήκαν και το τελευταίο στοιχείο , ανακαλύπτουν τις μορφές!
Ο πατέρας, η μητέρα, ο αδερφός και η αδερφή όμως από την πτώση έχουν ζαλιστεί και δεν θυμούνται ποιός είναι ποιός!
Τα παιδιά καλούνται να τους βοηθήσουν:
 Οι ερωτήσεις προς τα παιδιά:
Ποιά νομίζετε είναι η μητέρα? Γιατί?
Πού θα την τοποθετούσες στον πίνακα?
Γιατί επέλεξες να κάτσει εκεί? Κοιτάει κάτι? Μας λέει κάτι?
Την ίδια προσέγγιση ακολουθούμε για όλες τις μορφές. Μπορούμε να απευθύνουμε τις ερωτήσεις ατομικά ή ομαδικά και η κάθε μια ομάδα να παρουσιάσει το δικό της πίνακα De Kooning με την δική της πρόταση για το ποιός είναι ο καθένας και που τοποθετήθηκαν.
                                                   


                                                              




Άλλες ερωτήσεις:
Ένας από την οικογένεια σκέφτεται κάτι που τον κάνει πολύ χαρούμενο, τι φαντάζεστε οτι είναι αυτό?
Κάποιος από την οικογένεια φοβήθηκε για κάτι πολύ,ποιός φοβήθηκε? Τι είναι αυτό που τον φοβίζει?
Ας κάνουμε τον δικό μας πίνακα:
Δίνουμε στα παιδιά διάφορα υλικά. 
                                                        

Μπορούν να φτιάξουν όπως θέλουν τις δικές τους μορφές και να τις τοποθετήσουν όπως θέλουν, αυτό που ζητάμε είναι να αναπαραστήσουν την δική τους οικογένεια.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να συζητήσουμε τα έργα μας. Μέσα  απο τα νέα σχήματα και τα χρώματα τα παιδια διαπραγματεύονται την έννοια της οικογένειας, τους ρόλους τους , την θέση τους μέσα σε αυτήν , με ένα δευτερογενή τρόπο: με τον τρόπο της τέχνης.
                                                           

                                            Γιάννης 5 ετών

Να σημειώσουμε ότι η εργασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική πρόταση για την μηνιαία εργασία "η οικογένεια μου", η οποία συνηθίζεται στα νηπιαγωγεία να δίδεται  με σκοπό να διατηρείται ενημερωμένο το portofolio του μαθητή.


Για περισσότερες πληροφορίες για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και για τον ζωγράφο De Kooning:




Το Μουσείο Σύγχρονης τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜοΜΑ) σε συνεργασία με το coursera.org προσφέρει σεμινάριο με θέμα τους μεταπολεμικούς εξπρεσιονιστές της Νέας Υόρκης.
http://www.dekooning.org/ 
http://www.dekooning.org/the-artist/artworks/view/all?view_all=1 
http://press.moma.org/wp-content/files_mf/5_intro.pdf http://www.moma.org/momaorg/shared/pdfs/docs/learn/courses/2011DeKooningAS-12-23.pdf






Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Η ΛΙΒΕΛΟΥΛΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ



Ένας πρωτότυπος και βιωματικός τρόπος παρουσίασης του πίνακα του Miro " Το πέταγμα της λιβελούλας μπροστά απο τον ήλιο" είναι να αναπαρασταθεί δραματουργικά μπροστά στα παιδιά σε τέσσερα  στάδια. Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι μπλε κάνσον για τον ουρανό- καμβά, κόκκινο κάνσον για τον ήλιο και μαύρο κάνσον για την λιβελούλα και την μαύρη τρύπα. Η παρουσίαση των ηρώων , γίνεται με ταυτόχρονη αφήγηση της ακόλουθης ιστορίας, ενώ μπορείς να προτείνεις στα παιδιά να δραματοποιούν αυτά που ακούν. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ορίσετε ,πριν ξεκινήσει η αφήγηση , την ομάδα που θα μεταμορφωθούν σε λιβελούλες, ένα παιδί -ήλιο και παιδιά -μαγικές τρύπες , οι οποίοι μπορούν να κρατάν στεφάνια
( είσοδος για άλλες μαγικές χώρες).

Ας ξεκινήσει το ταξίδι μας!
Μέρες τώρα πετούσε η λιβελούλα πάνω από μια μικρή λίμνη.Την είχε γυρίσει τρείς φορές και την τέταρτη φορά αναφώνησε απογοητευμένη: Ήρθε ο καιρός να μάθω κι άλλα γι αυτόν το παράξενο κόσμο και σήκωσε τα μάτια της ψηλά , πάνω στον κίτρινο ήλιο. Τότε η δύναμη της επιθυμίας της, φύσηξε αέρα στα φτερά της, και τα φτερά έσπρωξαν το σώμα της με φόρα ίσα πάνω στον ουρανό. Σαν βαθύς ωκεανός της φάνταζε ο ουρανός  , κι ας μην γνώρισε ποτέ την θάλασσα.



Και να την τώρα ορμητικά ταξιδεύει προς έναν ήλιο που ολοένα γίνεται κόκκινος , ολοένα γίνεται μεγαλύτερος. Περίεργη σταθηκε μπροστά του.


 Ήρθε η ώρα να ανακαλύψω τα μυστικά σου είπε η λιβελούλα και άρχισε να πετα γύρω του ασταμάτητα. Τον είχε γυρίσει τρείς φορές και την τέταρτη φορά αναφώνησε απογοητευμένη :ηρθε ο καιρός να μάθω κι αλλα γι αυτόν τον παράξενο κόσμο , μα σαν έψαξε το δρόμο της επιστροφής μπερδεύτηκε και αρχισε να νιώθει πως βουλιάζει στον ουρανό.
Ο ήλιος που λυπήθηκε την ονειροπόλα λιβελούλα , αφού φόρεσε έναν άσπρο δαχτυλίδι (μονο έτσι δεν έκαιγε τους άλλους σαν τους μιλούσε )της είπε:
Μικρό έντομο με τα μεγάλα όνειρα , υπάρχει πάντα κάπου μια πόρτα για νέες περιπέτειες αρκεί να ανοίξεις τα μάτια της φαντασίας σου, είπε ο ήλιος και την ίδια στιγμή μια μαύρη τρύπα προσκάλεσε την λιβελούλα σε νέα ταξίδια.



Εσύ αν ταξίδευες στον πίνακα του Miro ποιά περιπέτεια θα ζούσες?

Μοιράζουμε στα παιδιά μπλέ χαρτί με έναν κόκκινο ήλιο , πολύχρωμα χαρτάκια , κόλλες, ψαλίδια. Ώρα να ονειρευτούμε όπως ο Miro!


Ο τρίχρονος Άρης ονειρεύτηκε πολύχρωμα ζώα



                                            Ο πεντάχρονος Παντελής ονειρεύτηκε τον ωκεανό να ταξιδεύει
                                             στον ήλιο παρέα με έναν καρχαρία
                                     


Ο  Γιώργος μεταμόρφωσε τους ήλιους σε δυο φίλους που ταξιδεύουν με καράβι

                                       
                                          Aς δραματοποιήσουμε τα έργα μας!
                    Σκηνοθέτης το κάθε παιδί!
                                       
                                            Τα έργα ονειρεύτηκαν οι μαθητές του παιδικού σταθμού
                                           και του νηπιαγωγείου Παρακάλαμου Ιωαννίνων




πρόσφατο!

Tο Μαγικό Κουτί της YAYOI KUSAMA -Τα παιδιά ταξιδεύουν στον αφηρημένο εξπρεσσιονισμό-

                                                           Η Yayoi από μικρή αγαπούσε την ζωγραφική. Και για καθετί που δεν ήξερε ...