Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΦΗΡΗΜΕΝΟΥ ΕΞΠΡΕΣΙΟΝΙΣΜΟΥ
-ΖΩΓΡΑΦΟΣ WILLEM DE KOONING-

                                                
"Πατέρας, Μητέρα, Αδερφός, Αδερφή" Ζωγράφος: Willem de Kooning


Οι δραστηριότητες βιωματικής τέχνης που ακολουθούν είναι μια προσπάθεια να έλθουν τα νήπια σε επαφή με τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, ένα καλλιτεχνικό ρεύμα που γίνεται εύκολα αντιληπτό από εκείνα ,καθώς  αγαπούν την ελεύθερη απεικόνιση του κόσμου στις ζωγραφιές τους και  αβίαστα  συνηθίζουν να πλαισιώνουν αφηγηματικά τα έργα τους .

Η πλέον σημαντικότερη δραστηριότητα είναι η πρώτη , η οποία πάντα έχει χρέος να διεγείρει το ενδιαφέρον του παιδιού για τον πίνακα με σκοπό να το βοηθήσουμε να δεσμευτεί μαζί του με βιωματικό τρόπο. Θα δοκιμάσουμε ν'ανακαλύψουμε τις μορφές του πίνακα και να τις επανατοποθετήσουμε στον πίνακα  , όλα αυτά φυσικά με έναν παιγνιώδη τρόπο ο οποίος θα εξάψει την φαντασία των παιδιών.

Tα παιδιά ταξιδεύουν στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό του de Kooning!
Το έργο που θα εξερευνήσουμε ονομάζεται "Πατέρας, Μητέρα, Αδερφός, Αδερφή"

Παρουσιάζουμε τον πίνακα του de Kooning  παραμυθιακά:

Ο πίνακας αυτός αγαπήθηκε από πολύ κόσμο, γι αυτό οι άνθρωποι του έδωσαν μια δική του θέση, σε ένα από τα πιο διάσημα μουσεία του κόσμου. Καθημερινά πολλοί άνθρωποι περνούσαν από μπροστά του, άλλοι τον θαύμαζαν, άλλοι του κρατούσαν συντροφιά για πολύ ώρα ενώ άλλοι άνθρωποι τον προσπερνούσαν χωρίς να του ρίξουν ούτε μια ματιά. Μια νύχτα καθώς έστεκε μονάχος του, οι μορφές του πίνακα ξεκίνησαν να μιλούν . Πρώτα ο αδερφός και η αδερφή είπαν πως θα ήταν όμορφα να γνώριζαν και άλλα παιδιά και πώς ο κόσμος  φάνταζε πολύ όμορφος για να στέκουν πάντα στο ίδιο σημείο. Ο πατέρας και η μητέρα τους συμφώνησαν κι έτσι ξεκρέμασαν τον πίνακα και εκείνος σαν άλλο μαγικό χαλί ,ξεχύθηκε στον έναστρο ουρανό με γαντζωμένη σφιχτά στη ράχη του όλη την οικογένεια.
Σε ένα όμως από τα ταξίδια τους συνέβη κάτι απροσδόκητο. Δυνατός αέρας φύσηξε και έριξε τον πίνακα στην αυλή του σχολείου μας. Και για να σας αποδείξω πώς πράγματι έχουμε επισκέπτες, δεν έχετε παρά να δείτε τον πίνακα που βρήκα σήμερα το πρωί στην αυλή μας. Τώρα θα έχετε προσέξει πως οι μορφές λείπουν από τον πίνακα!( Τις έχετε κρύψει ήδη)
                                                  


Μου είπε ο πίνακας πως ο πατέρας ,η μητέρα , η αδερφή και ο αδερφός κατρακύλησαν και μπήκαν μέσα στο σχολείο μας. Ο πίνακας ήδη μάζεψε κάποια στοιχεία για το που μπορεί να έχουν κρυφτεί. Λοιπόν, ποιός θα βοηθήσει τον πίνακα να ξαναβρεί την οικογένεια?
(να είστε σίγουροι πώς κανένα παιδί δεν λέει όχι σε μια περιπέτεια!)

Ας ξεκινήσει η περιπέτεια τέχνης!

Δίνουμε στα παιδιά το πρώτο στοιχείο-χαρτάκι, στο οποίο είναι ζωγραφισμένο ένα αντικείμενο , παράδειγμα ζωγραφίζουμε το γραφείο της τάξης. Τα παιδιά πηγαίνουν στο γραφείο και ψάχνουν το επόμενο στοιχείο, ένα χαρτάκι που έχει ζωγραφισμένη μια γλάστρα, κάτω από την οποία βρίσκεται το επόμενο χαρτάκι - στοιχείο και ούτω καθεξής.
Εσύ αποφασίζεις πόσο θέλεις να κρατήσει το κυνήγι των μορφών και ανάλογα φτιάχνεις στοιχεία-χαρτάκια.
                                                       

                                              
Τα παιδιά αφού βρήκαν και το τελευταίο στοιχείο , ανακαλύπτουν τις μορφές!
Ο πατέρας, η μητέρα, ο αδερφός και η αδερφή όμως από την πτώση έχουν ζαλιστεί και δεν θυμούνται ποιός είναι ποιός!
Τα παιδιά καλούνται να τους βοηθήσουν:
 Οι ερωτήσεις προς τα παιδιά:
Ποιά νομίζετε είναι η μητέρα? Γιατί?
Πού θα την τοποθετούσες στον πίνακα?
Γιατί επέλεξες να κάτσει εκεί? Κοιτάει κάτι? Μας λέει κάτι?
Την ίδια προσέγγιση ακολουθούμε για όλες τις μορφές. Μπορούμε να απευθύνουμε τις ερωτήσεις ατομικά ή ομαδικά και η κάθε μια ομάδα να παρουσιάσει το δικό της πίνακα De Kooning με την δική της πρόταση για το ποιός είναι ο καθένας και που τοποθετήθηκαν.
                                                   


                                                              




Άλλες ερωτήσεις:
Ένας από την οικογένεια σκέφτεται κάτι που τον κάνει πολύ χαρούμενο, τι φαντάζεστε οτι είναι αυτό?
Κάποιος από την οικογένεια φοβήθηκε για κάτι πολύ,ποιός φοβήθηκε? Τι είναι αυτό που τον φοβίζει?
Ας κάνουμε τον δικό μας πίνακα:
Δίνουμε στα παιδιά διάφορα υλικά. 
                                                        

Μπορούν να φτιάξουν όπως θέλουν τις δικές τους μορφές και να τις τοποθετήσουν όπως θέλουν, αυτό που ζητάμε είναι να αναπαραστήσουν την δική τους οικογένεια.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να συζητήσουμε τα έργα μας. Μέσα  απο τα νέα σχήματα και τα χρώματα τα παιδια διαπραγματεύονται την έννοια της οικογένειας, τους ρόλους τους , την θέση τους μέσα σε αυτήν , με ένα δευτερογενή τρόπο: με τον τρόπο της τέχνης.
                                                           

                                            Γιάννης 5 ετών

Να σημειώσουμε ότι η εργασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική πρόταση για την μηνιαία εργασία "η οικογένεια μου", η οποία συνηθίζεται στα νηπιαγωγεία να δίδεται  με σκοπό να διατηρείται ενημερωμένο το portofolio του μαθητή.


Για περισσότερες πληροφορίες για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και για τον ζωγράφο De Kooning:




Το Μουσείο Σύγχρονης τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜοΜΑ) σε συνεργασία με το coursera.org προσφέρει σεμινάριο με θέμα τους μεταπολεμικούς εξπρεσιονιστές της Νέας Υόρκης.
http://www.dekooning.org/ 
http://www.dekooning.org/the-artist/artworks/view/all?view_all=1 
http://press.moma.org/wp-content/files_mf/5_intro.pdf http://www.moma.org/momaorg/shared/pdfs/docs/learn/courses/2011DeKooningAS-12-23.pdf






Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Η ΛΙΒΕΛΟΥΛΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ



Ένας πρωτότυπος και βιωματικός τρόπος παρουσίασης του πίνακα του Miro " Το πέταγμα της λιβελούλας μπροστά απο τον ήλιο" είναι να αναπαρασταθεί δραματουργικά μπροστά στα παιδιά σε τέσσερα  στάδια. Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι μπλε κάνσον για τον ουρανό- καμβά, κόκκινο κάνσον για τον ήλιο και μαύρο κάνσον για την λιβελούλα και την μαύρη τρύπα. Η παρουσίαση των ηρώων , γίνεται με ταυτόχρονη αφήγηση της ακόλουθης ιστορίας, ενώ μπορείς να προτείνεις στα παιδιά να δραματοποιούν αυτά που ακούν. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ορίσετε ,πριν ξεκινήσει η αφήγηση , την ομάδα που θα μεταμορφωθούν σε λιβελούλες, ένα παιδί -ήλιο και παιδιά -μαγικές τρύπες , οι οποίοι μπορούν να κρατάν στεφάνια
( είσοδος για άλλες μαγικές χώρες).

Ας ξεκινήσει το ταξίδι μας!
Μέρες τώρα πετούσε η λιβελούλα πάνω από μια μικρή λίμνη.Την είχε γυρίσει τρείς φορές και την τέταρτη φορά αναφώνησε απογοητευμένη: Ήρθε ο καιρός να μάθω κι άλλα γι αυτόν το παράξενο κόσμο και σήκωσε τα μάτια της ψηλά , πάνω στον κίτρινο ήλιο. Τότε η δύναμη της επιθυμίας της, φύσηξε αέρα στα φτερά της, και τα φτερά έσπρωξαν το σώμα της με φόρα ίσα πάνω στον ουρανό. Σαν βαθύς ωκεανός της φάνταζε ο ουρανός  , κι ας μην γνώρισε ποτέ την θάλασσα.



Και να την τώρα ορμητικά ταξιδεύει προς έναν ήλιο που ολοένα γίνεται κόκκινος , ολοένα γίνεται μεγαλύτερος. Περίεργη σταθηκε μπροστά του.


 Ήρθε η ώρα να ανακαλύψω τα μυστικά σου είπε η λιβελούλα και άρχισε να πετα γύρω του ασταμάτητα. Τον είχε γυρίσει τρείς φορές και την τέταρτη φορά αναφώνησε απογοητευμένη :ηρθε ο καιρός να μάθω κι αλλα γι αυτόν τον παράξενο κόσμο , μα σαν έψαξε το δρόμο της επιστροφής μπερδεύτηκε και αρχισε να νιώθει πως βουλιάζει στον ουρανό.
Ο ήλιος που λυπήθηκε την ονειροπόλα λιβελούλα , αφού φόρεσε έναν άσπρο δαχτυλίδι (μονο έτσι δεν έκαιγε τους άλλους σαν τους μιλούσε )της είπε:
Μικρό έντομο με τα μεγάλα όνειρα , υπάρχει πάντα κάπου μια πόρτα για νέες περιπέτειες αρκεί να ανοίξεις τα μάτια της φαντασίας σου, είπε ο ήλιος και την ίδια στιγμή μια μαύρη τρύπα προσκάλεσε την λιβελούλα σε νέα ταξίδια.



Εσύ αν ταξίδευες στον πίνακα του Miro ποιά περιπέτεια θα ζούσες?

Μοιράζουμε στα παιδιά μπλέ χαρτί με έναν κόκκινο ήλιο , πολύχρωμα χαρτάκια , κόλλες, ψαλίδια. Ώρα να ονειρευτούμε όπως ο Miro!


Ο τρίχρονος Άρης ονειρεύτηκε πολύχρωμα ζώα



                                            Ο πεντάχρονος Παντελής ονειρεύτηκε τον ωκεανό να ταξιδεύει
                                             στον ήλιο παρέα με έναν καρχαρία
                                     


Ο  Γιώργος μεταμόρφωσε τους ήλιους σε δυο φίλους που ταξιδεύουν με καράβι

                                       
                                          Aς δραματοποιήσουμε τα έργα μας!
                    Σκηνοθέτης το κάθε παιδί!
                                       
                                            Τα έργα ονειρεύτηκαν οι μαθητές του παιδικού σταθμού
                                           και του νηπιαγωγείου Παρακάλαμου Ιωαννίνων




πρόσφατο!

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΠΗΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Είναι η τέχνη σημαντική για τον άνθρωπο? Πότε οι άνθρωποι ένιωσαν την επιθυμία να εκφρασθούν μέσα απο την ζωγραφική? Καθόμασ...